ഗിരിശൈലമേ നിന്നി-
ലിനിയുമൊരു ഭ്രാന്തന്റെ
സ്വപ്നശിലാ പ്രയാണം..
വാക്കുകള് നിരത്തി-
യോര്മ്മകള് ചേര്ത്തുരുട്ടിയീ
മുഖപുസ്തകത്താളി-
ലൊരു ഗമനദുന്ദുഭി....!
നിണമിറ്റി വീണെത്ര
മുകിലിന് കബന്ധങ്ങള്
നിന് ശിരോധമനിയില്
പുഴയായ് പുനര്ജനി..
മൊഴിവറ്റി മൗനത്തിനു-
ള്പ്പിരിവിലൂടെത്ര
കാറ്റിന് ഹൃദന്തങ്ങള്
നീ നെയ്ത നിര്വൃതി....!
മഴകളായ് മറവികള് ഊര്ന്നിറങ്ങി
താഴ്വരകളില് കാലങ്ങളിടറി വിണ്ടു;
പാഴ്നിലാവിന്റെ ശവകുടീരങ്ങളായ്-
രാത്രികളഴലിന്റെ നിഴല്വീണുറങ്ങി....!
പഴയൊരു പകല് പിന്നി-
ലിളവെയില് തുന്നിയെന്
ബാല്യമാം ഹേമന്തമധുരം
പകര്ന്നതും,,,,
ഇടവഴിയില് സായാഹ്ന-
നാളമായവളുടെ
പരിഭവനിറങ്ങളെ
പ്രണയം കവര്ന്നതും,,,
മുനകൂര്ത്ത നോക്കിന്റെ
ഖഡ്ഗക്ഷതങ്ങളില്
മുറിവേറ്റ മൗനമാ-
യുയിരുയിരറിഞ്ഞതും,,,,
ഇനി ചേരുവാ-
നിടയിലിടമേതുമില്ലാതെ
ദേഹവും ദേഹിയു-
മൊരലകടല് നനഞ്ഞതും,,,
ഏതു സ്വര്ഗ്ഗത്തിന്റെ
നൈമിഷികലാളനം....;
ഏതു സ്വപ്നത്തിന്റെ
രതിസുഖനിമന്ത്രണം......!!
ഇനിയെന്റെയോര്മ്മകള്
മറവികളാ-
യാര്ദ്രവര്ണ്ണങ്ങള് മാഞ്ഞ-
മഴവില്ക്കൊടികളായ്..
ഇനിയെന്റെ മറവികള്
ഓര്മ്മകളായ്
സ്നിഗ്ദ്ധശിഖരങ്ങള് മേഞ്ഞ-
നിലാമരത്തണലായ്......!
മാമലമേലെ, മറവിയുടെ കല്ലറക-
ളെന്നെ മണ്മൂടുന്ന മുന്നേ,
ഉതിരുന്നൊരോര്മ്മയില്
ഭ്രാന്തമാം സ്വപ്നഖനി മാത്രമെന് സ്വന്തം;
ഞാനാണു ശൈലമേ പഴയൊരാ ഭ്രാന്തന്....!!!
.......
(സമര്പ്പണം: ഓണ്ലൈന് എനിക്ക് തന്ന ഭ്രാന്തന്)
No comments:
Post a Comment