കനോലി കനാലിന് കളാരവം പുണരുന്ന
കരകളിലതൊന്നെന്റെ ജന്മഗ്രാമം..
കടലിന് കരങ്ങളാല് കാല്ച്ചിലമ്പണിയിച്ച
നര്ത്തകീശില്പമാണെന്റെ ഗ്രാമം..
മഴയില്, നിലാവിന് നനഞ്ഞ തൂവാലയില്
കുളിരും കിനാവു പോലെന്റെ ബാല്യം;
വഴിയേറെ താണ്ടിയിന്നഴിയുന്ന കാലമാം
ചരടിലണിയുന്നു ഞാനെന് കിനാവ്..!
നഗരമാം നരകത്തിലെരിയും നെരിപ്പോടി-
ലൊരു ദുരിതവ്യാളി തന്നിരയാകവേ,
ഗൃഹാതുരത പേറി ഞാന് ഗുഹകളാം ഗലികളില്
ഓര്മ്മ തന് ഗന്ധം തിരഞ്ഞു തേങ്ങി.
ഉഷ്ണം സ്ഖലിക്കുന്നൊരൂഷരപ്രദോഷം
ഉഷ്ണം സ്ഖലിക്കുന്നൊരൂഷരപ്രദോഷം
ഉരുകി നിറമറ്റൊരീയസ്തമന ബിംബം..!
പകലിന്റെ നെടുവീര്പ്പ്; പക പോലെയിരുളായ്
പതിയെ രൂപങ്ങളെ പൊതിയുന്ന മൗനം..!
വ്യഥയുടെ വിലങ്ങുമായ് വിധിയുടെ കിടങ്ങില്
രോധിയായ് പോരുതുമെന്നോര്മ്മ കണ്ടു,
കണ്ടു മതി തീരാത്ത കാഴ്ചയായ് ബാല്യവും
കൌമാരവും തന്ന ഗ്രാമയോഷ...!
ഹരിത വര്ണ്ണങ്ങളാല് ഭരിതമാമുടലുമാ-
യുന്മാദ സ്വപ്നമായവളിന്നുമെന്
ഉടയുന്നൊരുയിരിന്റെയുള്ക്കാഴ് ച തന്
അന്ത്യനിമിഷത്തിലും വിളിക്കുന്നു മെല്ലെ..
കനോലി കനാലിന് കളാരവം പുണരുന്ന
രോധിയായ് പോരുതുമെന്നോര്മ്മ കണ്ടു,
കണ്ടു മതി തീരാത്ത കാഴ്ചയായ് ബാല്യവും
കൌമാരവും തന്ന ഗ്രാമയോഷ...!
ഹരിത വര്ണ്ണങ്ങളാല് ഭരിതമാമുടലുമാ-
യുന്മാദ സ്വപ്നമായവളിന്നുമെന്
ഉടയുന്നൊരുയിരിന്റെയുള്ക്കാഴ്
അന്ത്യനിമിഷത്തിലും വിളിക്കുന്നു മെല്ലെ..
കനോലി കനാലിന് കളാരവം പുണരുന്ന
കരകളിലതൊന്നെന്റെ ജന്മഗ്രാമം..
കടലിന് കരങ്ങളാല് കാല്ച്ചിലമ്പണിയിച്ച
നര്ത്തകീശില്പമാണെന്റെ ഗ്രാമം..!!
---------------ശുഭം----------- -
സമര്പ്പണം:
വാടാനപ്പള്ളി എന്ന എന്റെ സ്വന്തം ഗ്രാമത്തിന്..
നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഗ്രാമീണ ചിഹ്നങ്ങള് നമ്മെ വേദനിപ്പിക്കുമെങ്കിലും, ജനിച്ചു വളര്ന്ന ഗ്രാമത്തെ നാം ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നു.
ഒരുപക്ഷെ, കാമുകിയെക്കാള് കൂടുതല്!
സമര്പ്പണം:
വാടാനപ്പള്ളി എന്ന എന്റെ സ്വന്തം ഗ്രാമത്തിന്..
നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഗ്രാമീണ ചിഹ്നങ്ങള് നമ്മെ വേദനിപ്പിക്കുമെങ്കിലും, ജനിച്ചു വളര്ന്ന ഗ്രാമത്തെ നാം ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നു.
ഒരുപക്ഷെ, കാമുകിയെക്കാള് കൂടുതല്!
No comments:
Post a Comment