ശലഭമേ നീയെന്
ശിരോലിഖിതമല്ലയോ;
അഷ്ടമാരാശി പേറും-
ജന്മമല്ലയോ!
പ്യൂപ്പയില് നീയെന്റെ
സ്വപ്നമായി;
ചിറകു തീണ്ടാത്ത
നിനവിന്റെ നോവുമായി..!
ശിരോലിഖിതമല്ലയോ;
അഷ്ടമാരാശി പേറും-
ജന്മമല്ലയോ!
പ്യൂപ്പയില് നീയെന്റെ
സ്വപ്നമായി;
ചിറകു തീണ്ടാത്ത
നിനവിന്റെ നോവുമായി..!
ഇനിയെന്റെ നിദ്രകള്
നിന് തമോമുദ്രകള്..
ഇനിയെന്റെ യാത്രകള്
നിന് ഗമനമാത്രകള്...!!
തെരുവില് നീ-
യുരുവിടാ മന്ത്രമായി;
ഈ മനീഷികള്
രദമാര്ന്ന
യന്ത്രമായി....!
യുരുവിടാ മന്ത്രമായി;
ഈ മനീഷികള്
രദമാര്ന്ന
യന്ത്രമായി....!
യമികള് മറന്നതീ
മാനിഷാദ;
നിലാപിറവികള്
രാവുകള്ക്കന്ന്യമാം പോല്!
വേടന്റെയമ്പു തറച്ച പിറാവിനു
ശലഭപതംഗങ്ങളായിരുന്നു
കൂടൊഴിയും മരചില്ലകള്ക്കോ
ഈയലുരുകുന്ന മൌനങ്ങളായിയിരുന്നു..!
റെയിലില് കരിങ്കല്ലു ശയ്യയില്
വെയില് നീറ്റിയിറ്റും നിണച്ചാലില്
നഗ്നമാംപെണ്മേനിയായ്-
നിന്റെയിടറുന്ന ജീവതാളം;
വിധി തന്റെ പേലവപ്പാതിയാലീ
ചിറകറ്റ നേരിന്റെ നാളം..!
ഇനി ഞാനിതെന്നിലെയെന്നെ
നിഴല്കോര്ക്കു-
മശാന്തതീരങ്ങളില്
ശലഭസമാധിയായ്,
മഴമേഘമൌനമായ്,
ഋതുഭേദശല്ക്കങ്ങളായ്-
പകല്ക്കനവിന് വിരാടരൂപം!
പിന്നെ,
നിന്നിലെ നിന്നിലേക്കുള്ള പലായന-
പ്പാതയില് ചിറകറ്റ ഞാന്..!!
........
No comments:
Post a Comment