മരണത്തിന്റെ ഒച്ചുകള് ഇഴയുന്നുണ്ട്..
നേര്ത്ത സ്വപ്നത്തിന്റെ സ്ഫടികശിലകള്
ചുറ്റിലും നിറയുകയാണ്....
ഒരു മറവിയുടെ ഇരുളിനപ്പുറം
ഓര്മ്മയുടെ ഒരു നദിയൊഴുകുന്നു..
പിറവി നനുത്ത മഴയാണ്;
നിദ്രയില് കുറുകുന്ന
നെഞ്ചുകൂട്ടിലെ കിളിപ്പിറവികള്
മരണത്തില് നിന്നും നമ്മളെ
വിളിച്ചുണര്ത്തുന്നു..!
ആത്മാവില് നുരഞ്ഞ സാഗരം
ഒരു ചുണ്ടനക്കത്തില് ഒടുങ്ങുകയാണ്..
വഴിയിലെ നിഴലുകള്ക്കിപ്പോള്
ചുംബനങ്ങളുടെ വ്യര്ത്ഥവര്ണ്ണങ്ങള്..!
ഉറങ്ങുന്നതിനു മുന്പ്
നീയെന്റെ ചുണ്ടുകളില് തേച്ച പ്രണയത്തിനു
വിഷം തീണ്ടിയിരുന്നില്ല
(ഉറക്കത്തില് നമുക്ക് വസ്ത്രങ്ങളില്ല..
ആഹാരവും, പാര്പ്പിടവുമില്ല..
അതുകൊണ്ട് തന്നെ;
ചുംബന സമരവും,
നില്പ്പുസമരവും,
ഇരിപ്പുസമരവും,
നഗ്നസമരവും,
ജീവിതസമരവും...!!
ഉറക്കത്തില് നമുക്ക് ജാതിയില്ല
മതവും, രാഷ്ട്രീയവുമില്ല ..
അതുകൊണ്ട് തന്നെ
അമ്പലവും,
മോസ്കും,
ചര്ച്ചും,
ഗുരുദ്വാരയും,
മന്ത്രിമന്ദിരവും...! )
..
ഉറക്കത്തില്
നമ്മള് നമ്മളല്ല;
അല്ലെങ്കില്
നമ്മള് തന്നെയില്ല!
നമ്മുടെ ദൈവം നാം തന്നെയാകുന്നതിനെ കുറിച്ച്
ഓര്ത്തു നോക്കൂ!!
.....ശുഭം....
.....ശുഭം....
No comments:
Post a Comment